Door de drukte is het onmogelijk om mijn log wekelijks bij te houden. Maar zo nu en dan dan probeer ik een bericht achter te laten en lekker van me af te schijven.

Hier gaat het goed. De kids groeien als kool en doen het erg goed. Hun achterstand hebben ze flink ingehaald. Er is vrijwel geen spraken meer van een achterstand. En dat is erg fijn. De kids zijn nu 2 jaar. En wat zijn die 2 jaren voorbij gevlogen.

Nu alles op rails is en nog wel blijft heb ik "nieuwe" doelen. De doelen voor 2011 zijn….een nieuwe baan, verhuizen naar een eengezinswoning buiten Amsterdam en een gezinsauto. Allemaal hele grote doelen die ik gewoon moet behalen.

Ik ben al heel lang niet happy met mijn huidige werk. Maar door operaties en behandelingen was het niet verstandig om naar een ander werkgever te gaan (was vaak afwezig door het medische malle molen). Nu dat allemaal achter de rug is kan ik dan EINDELIJK kijken naar wat anders. Want situatie op het werk is gewoon voor mij moeilijk om vol te houden. Het maakt me gewoon een depri en dat wil ik niet. Ik voel me thuis happy met de kids en geniet van elke minuut met hun. Volledig thuis blijven is voor mij geen optie. Ik kan dat gewoon niet. Daar ben ik te onrustig voor. Ik heb ook altijd gewerkt. En zou nu ook niet kunnen leven van een bijstand uitkering. Ik ben gezond en ga gewoon voor een nieuwe baan. Met een toekomstige verhuizing wil ik wel iets dicht bij huis. Dus kijk voornamelijk naar de omliggende gemeentes.

Ja, 2011 wordt mijn jaar. Een jaar vol veranderingen.

De tijd vliegt voorbij. De kids zijn inmiddels al 1,5 jaar. Lopen vrolijk rond. Het is elke dag weer genieten met de kids. Ik (blijf) 3 dagen werken. En het bevalt me prima. Geestelijk en lichaamelijk kan ik een 4e dag gewoon weg niet bij hebben. Ik zou het ook niet willen. Ik wil niet veel missen van de kids. Voor mijn geluk heb ik thuis alles als 1e meegemaakt en dat voelt super goed.

Op het werk is het chaotisch ivm de fusie. Maar dat komt wel goed. Het is nu ook erg moeilijk geworden om een ander baan te vinden. Dat vind ik erg jammer. Ik wil over 1 jaar verhuizen en wil dan dicht bij huis werken. Maar ja, als het niet anders kan…. Ik ga dus over een jaar weg uit Amsterdam. Ik wil gewoon meer rust en kindvriendelijke buurt.

Verder geen wilde plannen voor voorlopig. Het jaar 2010 is al vrij hectisch en vol doelen (die ik absoluut wil halen). Dus ga daarmee vrolijk verder.

Verder geen bijzonderheden. Ik voel me ieder dag weer gezegend dat ik moeder mag zijn van die 2 prachtige kids. Er gaat geen dag voorbij dat ik hier niet bij stil sta.

Ik hoop weer gauw iets te schrijven.

Ik kan zeggen dat 2009 best een goed jaar is geweest. Ik hoop dat ik het ook later kan zeggen over 2010. Uiteraard blijft 2008 voor mij een zeer bijzondere jaar van een zwangerschap EN bevalling.

Hier gaat alles redelijk goed. Af en toe ben ik erg moe, maar dan neem ik gewoon een vrije dag. Ja, de kids worden groter en actiever. Dus mama moet ook actiever worden (ja, nog meer??!!). Het zijn prachtige kinderen en ik geniet elke dag van hun. En elke dag heb ik met hun 1 op 1 tijd met elkaar. Dat vind ik gewoon heel belangrijk.

Gisteren ging ik met de kids naar de oogarts. Bij mijn dochter is alles goed. Bij mijn zoon denken ze dat hij eind van het jaar een bril moet. Zelf bril ik ook, dus dan is de kans dat je kind een bril moet 50/50. Het is wel jammer dat hij zo jong al een bril moet. Want zo een bril gaat hij steeds eraf willen trekken. Het zal geregeld stuk gaan of scheef staan. Kortom, het is een kleine belemmering in het kind zijn (vind ik). Maar hij zal er mee leren om gaan. Eind van het jaar moeten we dus terug naar de oogarts. Dan kijkt hij of zijn oog is verbeterd of niet. Maar zei wel dat ik er sterk rekening mee moet houden dat Nathan eind van het jaar een bril moet. Dus daar bereid ik me dan op voor.

Verder gaat het goed met de groei en ontwikkeling van de kids. Ze zitten binnen en soms zelfs boven de curve. Dus heb ik niets te klagen.

2010 wordt voor mij een vrij drukke jaar. En hoe dat zal uitlopen….(????)…we zullen zien.

Ik hoop dat 2010 voor een ieder een goed jaar zal worden en dat iedereen zijn/haar wensen/doelen uitkomen.

Verder volg ik alles van Haiti. Tja, ik heb gewoon toch iets met dat land (buiten dat ik het als adoptieland koos). Echt vreselijk wat er is gebeurd. En dan de mensen (nederlanders, americanen, fransen,etc) die in een hotel verbleven om hun adoptiekindje(s) op te halen. Vreselijk gewoon!!!!! Ik ben blij dat het nu al aardig wat geld is opgehaald en dat er wereldwijd aandacht is voor Haiti. Hopelijk komt het hulp gauw op gang. Ik leef zo mee met de mensen van het land. Uiteraard heb ik mijn donatie gedaan om ook zo mee te helpen.

Ik zal nog regelmatig op de weblog een bericht plaatsen als er iets te melden is en als er tijd is.

Hier gaat alles naar wens. Ik ben de laatste tijd wel vaak moe. Maar dat zal wel bij de moederschap horen. We hebben hier thuis de Mex.griep al gehad. Dus zo een vaccinatie komt net een paar weken te laat.

Ik merk dat 3 dagen werken echt net genoeg is. Ik moet geen uur langer werken! Ik zal na mijn ouderschapverlof (eind maart afgelopen) 3 dagen blijven werken. De kinderen zullen wel 4 dagen naar de opvang gaan en die woensdag is mijn cursus dag. Dus 3 dagen werken en 1 dag cursus. Dat vind ik wel prima. Zal wel pittig worden, maar tja, het leven gaat door.

De kinderen doen het erg goed en worden zo groot. Ze lopen vaak langs de bank en alles wat op de bank of op tafel is gaat direct op de vloer. Het zijn vrolijke kinderen. We doen het erg goed met z’n 3en. Alles is thuis en op het werk in een rustig vaarwater gekomen. Ik geniet elke dag van het moederschap! Wat is het toch prachtig. Het is soms zo moeilijk te bevatten dat ik moeder ben van die 2 muppets.

Ik heb weinig tijd om alles weblogs te bezoeken. Ik hoop binnenkort te kijken hoe het met iedereen gaat en de kinderen.

Ik kijk erg uit naar de Kerst. Vorig jaar op 1 december kwamen de kinderen thuis. Wat een bijzondere dag was dat toch.

Hiep Hiep…..Hoera! Ja, afgelopen maandag zijn mijn kindjes 1 jaar geworden. We hebben vorig week zaterdag het kinderfeestje gehouden. We hebben eerst gewandeld in het Amsterdamse bos en zijn vervolgens naar het pannekoekenhuis gegaan dat ook in het amsterdamse bos is. Daar naast is een kinderboerderij en een speelterrein met toestellen. De kinderen hebben zich prima vermaakt. Faith en Nathan hebben ontzettend genoten van het boswandeling. Op hun verjaardag zijn een paar familieleden geweest. We hebben heerlijk gegeten en gedronken. Ik voelde me ook een beetje jarig. hihihi….

Wat kan een jaar toch snel voorbij gaan. Zo onwerkelijk!

Ik geniet echt elke dag van mijn kids. En soms is het nog steeds zo onwerkelijk dat ik dit mag mee maken…..moederschap! Wat is het toch mooi! Ik werk nog steeds 3 dgn. tot eind maart. Maar denk er over na om 3 dagen te blijven werken na mijn ouderschapverlof. Ik mis weinig van de kids als ik 3 dgn werk en 4 dagen is net iets te zwaar voor mij als single mom. Ik ben allang blij dat ik die 3 dagen volhou. Financieel gezien red ik het prima als ik 3 dagen werk.

Met de kinderen gaat het zo goed. Hun gecorrigeerde leeftijd is 9,5 maand en ze doen alles wat een kind van 9,5maand moet doen en soms meer. Ze staan, kruipen, zitten, eten steeds meer vaste voeding. Ze brabbelen de woorden…bah, pap en papa. Ik ben daar super trots op! Mijn kindjes worden groot!

Verder zit ik al een paar maanden bij mijn detacheringsplek. En heb het daar erg naar mijn zin. Ik zal er heel veel moeite mee hebben om januari weer terug te gaan naar mijn oude werkplek. Er is wel 1 positief nieuws….mijn leidinggevende (die mij het erg moeilijk heeft gemaakt tijdens en na mijn zwangerschap) gaat per 1 december weg! Ik kan je dus zeggen dat ik er niet treurig om ben. Het is beter voor de afdeling en voor mij Er is nog 1 collega die de afdeling flink aan het verpesten is, maar gelukkig gaat die per 1 maart weg. Dus al met al komt het goed met onze afdeling (hoop ik). De rotte appels zijn dan in ieder geval weg. Het zijn geen slechte mensen hoor. Maar ze leveren geen positieve bijdrage aan de afdeling en hebben weinig inlevingsvermogen.

Volgend maand begin ik met een cursus. Ik hoop dat het goed gaat. Want ik heb nog steeds concentratieproblemen. Het is wel iets minder geworden sinds ik op mijn detacheringsplek zit. Volgens de huisarts gaat het nog maanden duren tot een jaar voordat ik weer de "oude ik" ben. Dus daar hou ik gewoon rekening mee. Maar een jaar geen cursus volgen is ook raar. Ik probeer het gewoon en zie het allemaal wel. Zal wel pittig worden met huiswerk en leerwerk met de kids, maar ik zie het wel. De oppas zal ik ook vaker gaan inschakelen om toch zo mijn kans van slagen te vergroten.

Ik ben ook voorzichtig aan het kijken naar een ander woning. Ik hoef nu nog niet weg. Want qua ruimte zit ik nog wel goed. Maar als de kids 3 of 4 jaar oud zijn dan kan ik hier echt niet blijven. Dan zullen ze geen kamer willen delen. Wat nu geen probleem is.

Over 3 wkn maak ik mijn tuin winterklaar en zorg dat ik een flinke "najaar schoonmaak" hou. Ik bewaar gewoon weg te veel troep. En er moet zeker 50% van mijn berging eruit!

Ik kan nu na jaren eindelijk zeggen dat ik me happy voel. ECHT happy! Eerst was ik redelijk tevreden met mijn leven. Maar nu voel ik me zo gelukkig! Alles valt nu op zijn plaats. Zelf op mijn werk. Ik heb wel plannen om door te groeien in mijn functie. En dat komt helemaal goed hoor.

Bedankt voor de felicitaties met de eerste verjaardag van mijn lieve schatjes!

O’ja, met het gastouderschap is het niets geworden. Men is niet serieus genoeg. Bij mijn laatste kennismakingsafspraak kwam de gastouder niet eens. En heeft ook niet eens afgebeld. Ik vind dat zo raar. De kids blijven dus gewoon op het dagverblijf en sluit ik het hoofdstuk "gastouder". De kids doen het gelukkig steeds beter op het dagverblijf.

Na ruim 2 maanden zoeken, heb ik dan eindelijk een gastouder gevonden. Ik zou de kids 3 dagen in de week bij haar laten. Nu blijft dat kindje waar ze op past tot eind van de maand. En gaf ze aan dat ze ook bij mij thuis kan oppassen! Jihaaaa! Helemaal super natuurlijk om de kids gewoon door te laten slapen en mama gaat naar het werk. Het is heel erg jammer dat het kinderdagverblijf een opzegtermijn heeft van 2 maanden. Bah! Ik baal daar zo van! Vandaag heeft Faith weer weinig gedronken (20cc over de hele dag!) en dat terwijl ze thuis toch 240cc drinkt per voeding buiten de fruithapjes. Nathan dronk vandaag 70cc terwijl hij thuis toch 200cc drinkt. Nog 2 maanden en dan is dat ellende hopelijk voorbij. Volgende week gaat de gastouder proefdraaien. Wanneer die 2 maanden nadert zal de gastouder ook weer een dag komen wannneer ik niet moet werken, maar dan gaat zij het proberen en dan ga ik shoppen ofzo! 

Tijdens het kennismakingsgesprek waren de kinderen zo aan het lachen met haar. Ze voelde zich heel vrij. Ik stond af en toe op een afstand te kijken hoe dat ging. De klik was er al tussen ons, maar nu ook met de kids! En dat geeft mij een goed gevoel. En zij is ook helemaal weg van de kids. Ze ging met moeite hier de deur uit.

Gisteren waren we naar het consultatiebureau gegaan. En de kids doen het goed. Uitmuntend zoals de verpleegkundige zei! Ik had natuurlijk een glimlach van oor tot oor! Ik ben zo trots op hun. Faith is al bijna 7,5 kilo!!!!! En Nathan is 6,2 kilo!!!!! Ja, ze groeien als kool. Volgende week gaan we naar maanden weer terug naar het AMC voor het couveuse nazorg. Dat is 1 keer in het jaar. Maar hun eerste levens jaar is dat 2 keer. Ze blijven hun ontwikkeling volgen en controleren tot ze 5 jaar oud zijn.

Op het werk hebben we besloten om een nieuwe start te maken. Mijn leidinggevende heeft aangegeven samen met mij te willen werken aan onze communicatie en dat ik weer met plezier naar het werk kan. Als dat nu een plek is binnen de organisatie of een transfur. We moeten dat nog bekijken. Dus het gaat op het werk ietsje pietsje beter. Verder werk ik ook aan me zelf en schrijf ik weer in mijn dagboek. Ik voel me nog niet lekker in mijn lijf. Dat blubber buik gaat maar niet weg. Dus probeer ik een paar keren in de week mee te doen aan "Move that body". Workout op Net5. Het is geen bejaarde gym, maar een pittige workout die ik nodig heb. Ik zal van de zomer dus echt niet in een bikini lopen tijdens onze vakantie. Volgend jaar dan maar. Ja, nog een maand en dan gaan we lekker een week naar Nunspeet! Woehoe! Ik heb er zo een zin in!

Het is al een tijd geleden dat ik iets hier heb geschreven. Er is ook zoveel gebeurd. Met de kids gaat het super goed. Ik geniet op en top van hun. Op het dagverblijf gaat het nog steeds niet goed. Op advies van het ziekenhuis ben ik nu op zoek naar een gastouder. Ik kan je zeggen dat het niet mee valt. Ik wil het liefst iemand boven de dertig met ervaring. En je hebt heel veel jonge mensen die kunnen/willen. Ik heb heb het met een jong persoon 1 dag geprobeerd en dat viel erg tegen. Ik kwam thuis en er was hard muziek. Vuile borden en bestek op het aanrecht. Twee huilende kinderen terwijl mevrouw aan het telefoneren was op haar mobiel. Nee, geen jonge mensen. Ik kan natuurlijk gewoon pech hebben gehad, maar ik waag het er niet op.

Verder gaat het niet goed op het werk. Ik word er letterlijk ziek van. Zit nu ook weer volledig ziek thuis. Maandag heb ik een gesprek met mijn leidinggevende en bedr.maatschappelijk werkster en hopelijk komt er gauw een oplossing.

Verder werk ik aan me zelf om de emoties (bagage) van de fertiliteitsbehandelingen, operaties, etc. te verwerken. Verder wil ik september met een cursus beginnen. Het duurt 1 jaar. Verder ben ik volop aan het solliciteren, maar helaas zonder resultaat. Tja, wat wil je met de ecomische crisis van tegenwoordig. Mijn grootste probleem op dit moment is dat ik niet met plezier naar het werk ga en niet leuk werk heb. Juridisch loopt er nog van alles.

Ondanks het werk ellende kan ik toch erg genieten van mijn 2 muppets. Ze worden zo groot! Morgen zijn ze 8 maanden oud! En hun gecorrigeerde leeftijd is dan 5 maanden. We proberen al wat fruithapjes heel voorzichtig. En ik kan je zeggen dat ze dol zijn op peer en aardbeien.

Volgend maand gaan we met z’n 3e lekker op vakantie naar Gelderland. Weg uit de stad en naar een bosrijke omgeving in een huisje. Ik hoop dat het mooi weer is eind juli. Ik hoop dat over een paar maanden mijn werk situatie anders is (nw.baan). Tot die tijd sjukkel ik maar ff door met de nodige buik helaas.

Ik kan het soms nauwelijks geloven dat de kids al bijna 8 mnd oud zijn. Ze rollen, blazen, brabbelen, grijpen alles. Als ik hun van de opvang haal en ze zien me, of als ik ze uit bed haal of gewoon ff naar ze kijk….hoe ze dan zo breed lachen…..onbetaalbaar! Zo mooi is dat! Dan voel ik me op en top moeder kan ik je zeggen! Voel me dan zo trots. Het zijn mijn kinderen. Wat een schatjes toch! Ze slapen sinds een paar weken ook 6 a 7 uren achter elkaar! Woehoe! Mama happy! 

Met mij gaat het redelijk. Het is nog steeds een achtbaan van emoties die dagelijks vrijkomen. Maar stapje voor stapje kom ik vooruit! Ik blijf genieten van mijn twee wonders. Ze doen het zo goed! Ze maken geluiden en zijn zo actief. Het zijn heerlijke, vrolijke baby’s. Volgende week zijn ze al 6 maanden oud! Wat gaat dat snel he!

Op het werk gaat het wat minder. Het zal een juridisch gerommel worden tussen mij en mijn werk. Maar ja, ik zie het allemaal wel. Voor mij is het belangrijk dat ik gezond en vrolijk blijf en goed voor mijn kids kan blijven zorgen. Het werk is een bijzaak. Daarom heb ik het een en ander "uitbesteed" aan een jurist en die gaat kijken wat er mogelijk is. Want het werk denkt, omdat ik  met zwangerschapverlof was en nu ziek ben geen zeggenschap heb. En dat ze me zo kunnen dumpen op een ander afdeling waar het een en al ellende is (iedereen heeft ruzie met elkaar). Zit ik op zo een afdeling te wachten? Nee! Op dit moment doe ik wat ik moet doen om snel te herstellen en dat ik weer de "oude" word.

Vorig week was de wenweek op het kinderdagverblijf voor mijn kids. Het ging redelijk. Ze slapen en drinken niet zo goed op het dagverblijf. Nathan wel hoor. Die drinkt keurig zijn fles leeg.

Volgende week zondag is de doop van de kinderen. Alles is gereed en we kijken er allemaal ontzettend naar uit. Voor mij betekend dit zo ontzettend veel. Na de doop is er een klein feestje bij ons thuis om na te genieten van de doop.

Alles is nu ook makkelijker geworden met de kids. De buikkrampjes zijn sterk afgenomen (Yeah!). Want het was echt vreselijk! Ik deed geen oog soms dicht wanneer ze gingen gillen van de darmkrampjes. Ik had venkelthee geprobeerd, Cinababy, Infacol (dat hielp een beetje), anijs,etc. Niets hielp echt. Maar ja, het is een fase waar ze door heen moeten.

Binnenkort ga ik met de kids naar een fotostudio om wat leuke gezinsfoto’s te laten maken. Dat is gewoon iets wat ik allang wou doen, maar door alles wat er gaande was kwam het maar niet. Nu gaat het dus echt gebeuren.

Het is al weer een tijd geleden dat ik een bericht heb geplaatst. Tja, ik heb ook mijn handen vol aan mijn 2 schatjes. Ze doen het erg goed. Faith is al 5 kilo en Nathan ruim 4,5 kilo. Ze lachen en maken geluiden. Ze spelen en genieten van het muziekmobiel. Ik geniet ervan hoe hun genieten! Zo fantastisch. Met de kinderen gaat alles alleen maar in een stijgende lijn en ze zijn niet ziek geweest (op verkoudheid na).

Met mij gaat het wat minder goed. Ik zit overspannen thuis. Nee, niet overspannen door de kids en de situatie. Maar om het feit dat alles van de afgelopen jaren dat ik heb meegemaakt (voornamelijk fertiliteitsbehandelingen, onderzoeken,operaties, etc.) naar boven komt. Ik raak er overstuurs van. Kan het maar niet los laten ondanks de ontspanningsoefeningen. Ik loop nu bij een psygoloog die me help alles een plekje te geven. Gekke is dat ik van sommige dingen dacht dat ik het al had verwerkt, maar toch komt het steeds naar boven. Pfff…..ja, het is nu gewoon werken aan me zelf. Het komt wel goed hoor. Het is net als wat de psygoloog zei…het zijn allemaal kleine trauma’s van 8 jaren en dat kan je niet in 2 wkn. oplossen. Ook al heb je 2 wonders waar van je elke dag geniet. Ik neem alles dus met de dag. Concentreren gaat nog ff niet. Ondanks de jaar gratis magazine Wij Jonge Ouders die ik heb gewonnen.

Ik ben gewoon erg blij dat ik gelukkig wel van de kinderen kan genieten. En dat ze het zo goed doen. Ze gaan over 2 wkn. naar de kinderdagverblijf. Oeffff…maar het is ook goed voor mij. Even geen baby gedoe. En straks met het werk dan is het helemaal goed. Nou, ja…goed…goed voor mijn ontwikkeling en de ontwikkeling van de kinderen om bezig te zijn met andere kinderen.

Ik geef nog steeds borstvoeding. Het is wel terug gelopen. Ik kolf zo een 130cc per keer (4 keer op een dag, meer keren lukt vaak niet). En de kids drinken elk al 120cc. Dus krijgen ze van de 6 voedingen 2 Nutrilon. Ik vind het toch netjes…4 voedingen moedermelk. De kids slapen in de nacht goed. Dus slaap ik toch 6 a 7 uren totaal en dat vind ik ook niet verkeerd. Natuurlijk zijn er van die nachten dat ik 3 of 4 uren maar slaap omdat 1 van de kids zich niet lekker voelen. Maar ach…no worry!

Ik vind het toch wonderlijk allemaal als ik kijk naar de kids. Wie had ooit gedacht dat ik nu moeder zou zijn van een prachtige tweeling. En ze zijn nu al bijna 5 maanden!!!!! Kan je dat geloven. Ik kan niet wachten dat het mooi weer is en wij vaker naar buiten kunnen.

Ja, het is al weer een tijd geleden dat ik een blog heb geplaatst. Het gaat hier prima. Er is een hoop gebeurd. Faith is geopereerd (liesbreuk). Ze doet het goed hoor. Het was een kleine ingreep. Voor mij waren die 45 min. gewoon zwaar. Faith is weer zich zelf. Ik geniet op en top van mijn kinderen. Blijft een zegen om te zeggen mijn kinderen of mijn zoon of dochter.

Vandaag kreeg ik te horen dat er opvang is voor de 3 dagen. Vierde dag is ouderschapverlof 50% uitbetaald.

Alles gaat zo snel. Ik kan nauwelijk geloven dat ik zwanger ben geweest, bevallen van een tweeling en dat ik ieder dag naar ze kijk en van ze geniet en bewonder dat het mijn kinderen zijn.

Ik hoop ooit weer een zwangerschap mee te maken. Maar nu denk ik daar ff niet aan. Ik heb me handen vol met mijn twee muppets!

Ik kan niet vaak een blog meer plaatsen. Maar dat is ook niet zo gek als alleenstaande moeder van een tweeling. En straks met werk erbij…..pffff…

De doop van de kinderen is volgend maand al! Alles gaat zo snel en ik ben niet eens klaar met de voorbereiding van de doop (gesprek met de pastoor, uitnodigingen versturen,etc.)

Ik heb niet de tijd of kans gekregen om te kijken naar de andere logs. Zag wel dat Inge inmiddels is bevallen van een zoon Jens!Inge van harte gefeliciteerd met je mannetje!